Angelsaksisch Futhorc

Angelsaksisch Futhorc was het runenalfabet van Angelsaksisch Engeland. De 28 runen pasten Elder Futhark aan de klanken van het Oudengels aan.

28 runen · ca. 5e–11e eeuw n.Chr.

Feoh

f · /f/

rijkdom, vee

Ur

u · /u(ː)/

oerrund, os

Thorn

þ · /θ/

doorn

Os

o · /o(ː)/

god, mond

Rad

r · /r/

rit, reis

Cen

c · /k/

fakkel

Gyfu

g · /ɡ/

geschenk

Wynn

w · /w/

vreugde

Hægl

h · /h/

hagel

Nyd

n · /n/

nood, ellende

Is

i · /i(ː)/

ijs

Ger

j · /j/

jaar, oogst

Eoh

ï · possibly /eː/

taxus

Peorð

p · /p/

betekenis onbekend

Eolh

x · /ks/

elandzegge

Sigel

s · /s/

zon

Tir

t · /t/

ster, de god Tīr

Beorc

b · /b/

berk

Eh

e · /e/

paard

Mann

m · /m/

man, mens

Lagu

l · /l/

water, meer

Ing

ŋ · /ŋ/

de god Ing

Dæg

d · /d/

dag

Eþel

œ · possibly /øː/

landgoed, vaderland

Ac

a · /ɑː/

eik

Æsc

æ · /æ/

es

Yr

y · /y(ː)/

boog, taxus

Ior

io · /io/

aal

Geschiedenis

Futhorc dankt zijn naam aan de eerste runen van de reeks: f, u, th, o, r, c. Het ontwikkelde zich uit Elder Futhark nadat Germaanse volken zich in Brittannië hadden gevestigd, met nieuwe runen voor klanken die het Oudengels had gekregen.

De runenreeks staat op vroege inscripties in steen en metaal, zoals het 8e-eeuwse Ruthwell Cross, en in latere handschriften, waaronder het Anglo-Saxon Rune Poem. Na de Normandische verovering verdrong het Latijnse schrift geleidelijk de runen.

Bronnen

De volgorde en vormen van de tekens volgen Unicode; namen en klanken zijn gereconstrueerd op basis van runologische bronnen.