Alfabet grecki

Alfabet grecki jest używany do zapisu greki od VIII wieku p.n.e. Jego 24 litery tworzyły pierwszy alfabet zawierający samogłoski i dały początek pismu łacińskiemu oraz cyrylicy.

24 litery · od ok. VIII w. p.n.e. do dziś

Alpha

a · /a/

wół

Beta

b · /b/

dom

Gamma

g · /ɡ/

wielbłąd

Delta

d · /d/

drzwi

Epsilon

e · /e/

zwykłe e

Zeta

z · /zd/

prawdopodobnie broń

Eta

ē · /ɛː/

prawdopodobnie ogrodzenie

Theta

th · /tʰ/

prawdopodobnie koło

Iota

i · /i/

prawdopodobnie ręka

Kappa

k · /k/

prawdopodobnie dłoń

Lambda

l · /l/

prawdopodobnie oścień

Mu

m · /m/

prawdopodobnie woda

Nu

n · /n/

prawdopodobnie ryba

Xi

x · /ks/

prawdopodobnie podpora

Omicron

o · /o/

krótkie o

Pi

p · /p/

prawdopodobnie usta

Rho

r · /r/

prawdopodobnie głowa

Sigma

s · /s/

prawdopodobnie ząb

Tau

t · /t/

prawdopodobnie znak

Upsilon

y · /y/

zwykłe u

Phi

ph · /pʰ/

nieznane pochodzenie

Chi

ch · /kʰ/

nieznane pochodzenie

Psi

ps · /ps/

nieznane pochodzenie

Omega

ō · /ɔː/

długie o

Historia

Alfabet grecki rozwinął się z alfabetu fenickiego około VIII wieku p.n.e. i jako pierwszy zawierał litery oznaczające samogłoski. Słowo „alfabet” pochodzi od nazw jego dwóch pierwszych liter: alfa i beta.

Alfabet upowszechnił się wraz z kulturą i nauką grecką. Dał początek pismu łacińskiemu, cyrylicy i pismu koptyjskiemu, a tych samych 24 liter nadal używa się dziś do zapisu greki.

Źródła

Kolejność i formy znaków są zgodne z Unicode, a nazwy i brzmienie ze standardowymi rekonstrukcjami klasycznymi.