Anglo-Saxon Futhorc

Futhorc Anglo-Saxon ialah abjad rune yang digunakan di England Anglo-Saxon. Ke-28 runenya mengadaptasikan Elder Futhark untuk bunyi bahasa Inggeris Kuno.

28 rune · kira-kira abad ke-5 hingga ke-11 M

Feoh

f · /f/

kekayaan, ternakan

Ur

u · /u(ː)/

auroks, lembu

Thorn

þ · /θ/

duri

Os

o · /o(ː)/

dewa, mulut

Rad

r · /r/

tunggangan, perjalanan

Cen

c · /k/

obor

Gyfu

g · /ɡ/

hadiah

Wynn

w · /w/

kegembiraan

Hægl

h · /h/

hujan es

Nyd

n · /n/

keperluan, kesusahan

Is

i · /i(ː)/

Ger

j · /j/

tahun, tuaian

Eoh

ï · possibly /eː/

pokok yew

Peorð

p · /p/

maksud tidak diketahui

Eolh

x · /ks/

teki rusa

Sigel

s · /s/

matahari

Tir

t · /t/

bintang, dewa Tīr

Beorc

b · /b/

pokok birch

Eh

e · /e/

kuda

Mann

m · /m/

lelaki, manusia

Lagu

l · /l/

air, tasik

Ing

ŋ · /ŋ/

dewa Ing

Dæg

d · /d/

hari

Eþel

œ · possibly /øː/

tanah milik, tanah air

Ac

a · /ɑː/

pokok oak

Æsc

æ · /æ/

pokok ash

Yr

y · /y(ː)/

busur, pokok yew

Ior

io · /io/

belut

Sejarah

Nama Futhorc berasal daripada rune-rune pertama dalam urutannya: f, u, th, o, r, c. Sistem ini berkembang daripada Elder Futhark selepas bangsa Jermanik menetap di Britain, dengan menambah rune baru untuk bunyi yang tidak terdapat dalam bahasa Inggeris Kuno.

Urutan rune ini muncul dalam inskripsi awal pada batu dan logam, seperti Ruthwell Cross dari abad ke-8, serta manuskrip kemudiannya termasuk Anglo-Saxon Rune Poem. Selepas Penaklukan Norman, aksara Latin secara beransur-ansur menggantikan rune.

Sumber

Urutan dan bentuk aksara mengikut Unicode; nama dan bunyi direkonstruksi daripada sumber runologi.

Unicode Consortium, Runic (U+16A0-U+16FF)
R. I. Page, An Introduction to English Runes (1999)