Abjad Arab

Abjad Arab ditulis dari kanan ke kiri dan mempunyai 28 huruf asas. Bentuk huruf berubah mengikut kedudukannya dalam perkataan.

28 huruf · kanan ke kiri · digunakan di wilayah berbahasa Arab

Alef

ā · /aː/

Beh

b · /b/

Teh

t · /t/

Theh

th · /θ/

Jeem

j · /dʒ/

Hah

ḥ · /ħ/

Khah

kh · /x/

Dal

d · /d/

Thal

dh · /ð/

Reh

r · /r/

Zain

z · /z/

Seen

s · /s/

Sheen

sh · /ʃ/

Sad

ṣ · /sˤ/

Dad

ḍ · /dˤ/

Tah

ṭ · /tˤ/

Zah

ẓ · /ðˤ/

Ain

ʿ · /ʕ/

Ghain

gh · /ɣ/

Feh

f · /f/

Qaf

q · /q/

Kaf

k · /k/

Lam

l · /l/

Meem

m · /m/

Noon

n · /n/

Heh

h · /h/

Waw

w / ū · /w/ or /uː/

Yeh

y / ī · /j/ or /iː/

Sejarah

Abjad Arab berkembang daripada bentuk tulisan Aram Nabatea. Bentuk huruf Arab yang boleh dikenali muncul pada abad-abad awal Masihi, dan aksara ini mula digunakan secara meluas selaras dengan penyebaran bahasa Arab dan Islam sejak abad ke-7.

Abjad ini melambangkan konsonan dan vokal panjang, manakala vokal pendek biasanya hanya dipaparkan apabila diperlukan dengan diakritik pilihan. Kebanyakan huruf bersambung dengan huruf di sebelahnya dan mempunyai bentuk kontekstual yang berbeza tanpa mengubah aksara Unicode asasnya.

Sumber

Urutan dan bentuk huruf mengikut Unicode; nama, transliterasi, dan bunyi merujuk pada bahasa Arab Standard Moden.

Unicode Consortium, Arabic (U+0600-U+06FF)
Kees Versteegh, The Arabic Language, edisi ke-2 (2014)