Fé
f · /f/
ثروت، دام
فوتارک جوان الفبای رونیِ رایج در سراسر اسکاندیناوی در بیشترِ عصر وایکینگ است. 16 رونِ شاخهبلندِ آن، شکل سادهشده و متأخرِ فوتارک کهناند.
16 رون · حدود قرن هشتم تا دوازدهم میلادی
f · /f/
ثروت، دام
u · /u(ː)/
باران
þ · /θ/
غول
o · /o(ː)/
ایزد، یکی از ایزدانِ Æsir
r · /r/
سوارکاری، سفر
k · /k/
زخم، دمل
h · /h/
تگرگ
n · /n/
نیاز، پریشانی
i · /i(ː)/
یخ
a · /a(ː)/
سال، برداشت، فراوانی
s · /s/
خورشید
t · /t/
ایزدِ Týr
b · /b/
توس
m · /m/
انسان
l · /l/
آب، دریاچه
ʀ · possibly /ʀ/
سرخدار
فوتارک جوان در حدود قرن هشتم میلادی از فوتارک کهن تکامل یافت و شمار رونها را از 24 به 16 کاهش داد. شکلهای شاخهبلند در بیشترِ کتیبههای رونیِ اسکاندیناویِ عصر وایکینگ به کار میرفتند.
پس از عصر وایکینگ، ردیف رونها بار دیگر به رونهای قرون وسطایی تغییر شکل داد و سپس به رونهای دالکارلیایی تبدیل شد که در بخشهایی از سوئد تا اوایل قرن بیستم استفاده میشدند.
ترتیب و شکل نویسهها از Unicode پیروی میکند؛ نامها و آواها از منابع رونشناسی بازسازی شدهاند.