Γραφή
Το αλφάβητο των παλαιών αγγλικών
Τα παλαιά αγγλικά προσάρμοσαν το λατινικό αλφάβητο με γράμματα όπως το ash (æ), το eth (ð), το thorn (þ) και το wynn (ƿ). Τα πρώιμα κείμενα χρησιμοποιούσαν επίσης αγγλοσαξονικούς ρούνους, ενώ οι σύγχρονες εκπαιδευτικές εκδόσεις προσθέτουν συχνά μακρά και στιγματισμένα γράμματα για να διευκρινίσουν τη διάρκεια των φωνηέντων και την προφορά.
A
a · /ɑ/
A με μακρόν
ā · /ɑː/
Ash
æ · /æ/
Æsc με μακρόν
ǣ · /æː/
B
b · /b/
C
c · /k ~ tʃ/
D
d · /d/
Eth
ð · /θ ~ ð/
E
e · /e/
E με μακρόν
ē · /eː/
F
f · /f ~ v/
G
g · /ɡ ~ j ~ ɣ/
H
h · /h ~ x ~ ç/
I
i · /i/
I με μακρόν
ī · /iː/
L
l · /l/
M
m · /m/
N
n · /n/
O
o · /o/
O με μακρόν
ō · /oː/
P
p · /p/
R
r · /r/
S
s · /s ~ z/
T
t · /t/
Thorn
þ · /θ ~ ð/
U
u · /u/
U με μακρόν
ū · /uː/
Wynn
w · /w/
X
x · /ks/
Y
y · /y/
Y με μακρόν
ȳ · /yː/
Αρίθμηση
Αριθμοί στα Παλαιά αγγλικά
Συγκρίνετε κανονικοποιημένους ρωμαϊκούς αριθμούς με αντιπροσωπευτικούς απόλυτους αριθμητικούς τύπους των παλαιών αγγλικών. Οι αριθμητικές λέξεις διαφέρουν ανάλογα με το γένος, την πτώση, τη διάλεκτο, το χειρόγραφο και τη σύγχρονη έκδοση.
Πώς λειτουργεί
Πώς λειτουργεί η γραμματική των παλαιών αγγλικών
Τα παλαιά αγγλικά χρησιμοποιούσαν κλιτικές καταλήξεις για να δηλώνουν τον ρόλο μιας λέξης, γι’ αυτό ουσιαστικά, επίθετα, αντωνυμίες και ρήματα άλλαζαν μορφή συχνότερα απ’ ό,τι στα νέα αγγλικά.
Τέσσερις κύριες πτώσεις
Οι καταλήξεις της ονομαστικής, αιτιατικής, γενικής και δοτικής δείχνουν πώς λειτουργούν τα ουσιαστικά, τα επίθετα και οι αντωνυμίες μέσα στην πρόταση.
Γένη
Τα ουσιαστικά ανήκουν σε αρσενικό, θηλυκό ή ουδέτερο γένος και οι σχετικές λέξεις αλλάζουν τις καταλήξεις τους ώστε να συμφωνούν.
Ισχυρά και ασθενή ρήματα
Τα ισχυρά ρήματα συχνά αλλάζουν το φωνήεν του θέματός τους, ενώ τα ασθενή σχηματίζουν συνήθως τον αόριστο με οδοντικό επίθημα.
Εξερευνήστε μια σύντομη φράση
Επιλέξτε μια λέξη από έναν παραδοσιακό χαιρετισμό στα παλαιά αγγλικά για να δείτε τη μορφή και τον ρόλο της.
wes · να είσαι
Προστακτική β΄ ενικού του wesan, «είμαι».
“ Wes þū hāl ” — Να είσαι καλά.
Εξέλιξη
Από την αγγλοσαξονική Αγγλία στα μεσαία αγγλικά
Παρακολουθήστε τα παλαιά αγγλικά από τις πρώιμες περιφερειακές ποικιλίες τους και τη λόγια δυτικοσαξονική παράδοση έως τις αλλαγές που επιταχύνθηκαν μετά τη νορμανδική κατάκτηση.
περ. 450–850 μ.Χ.
Πρώιμη περίοδος
Οι δυτικογερμανικές ποικιλίες που έφεραν στη Βρετανία οι Άγγλοι, οι Σάξονες και οι Ιούτοι εξελίχθηκαν σε περιφερειακές διαλέκτους παλαιών αγγλικών. Η πρώιμη γραφή χρησιμοποιούσε τόσο ρούνους όσο και το προσαρμοσμένο λατινικό αλφάβητο.
περ. 850–1066 μ.Χ.
Ύστερη περίοδος
Η δυτικοσαξονική έγινε κυρίαρχη στα σωζόμενα λόγια χειρόγραφα, ενώ η μερκιανή, η νορθουμβριανή και η κεντική παρέμειναν σημαντικές περιφερειακές διάλεκτοι.
περ. 1066–1150 μ.Χ.
Μεταβατική περίοδος
Μετά τη νορμανδική κατάκτηση, η επαφή με τα γαλλικά και οι συνεχείς εσωτερικές αλλαγές αναμόρφωσαν το λεξιλόγιο, την ορθογραφία και την κλίση, οδηγώντας στις ποικιλίες των μεσαίων αγγλικών.
Σύγκριση
Παλαιά και νέα αγγλικά
Πολλές καθημερινές αγγλικές λέξεις διατηρούν ακόμη εμφανείς τις ρίζες τους στα παλαιά αγγλικά, παρά τους αιώνες αλλαγών στους ήχους και την ορθογραφία.
Πηγές
Οι ημερομηνίες και οι τύποι είναι σύντομες μαθησιακές αναφορές. Η ορθογραφία διαφέρει ανά χειρόγραφο, διάλεκτο και σύγχρονη έκδοση.
- Unicode: χαρακτήρες και κωδικοποίηση για Παλαιά αγγλικά
- Old English Online, μάθημα γλώσσας και ιστορία
- Αγγλοσαξονικό λεξικό Bosworth–Toller
- Peter S. Baker, Εισαγωγή στην παλαιά αγγλική, 3η έκδοση